Saturday, October 8, 2011
Dear Maam/Sir ni Shara Mae Perez
O, Maria Clara ni Mara Grace Pinion
Kung sa panliligaw pa lamang ay binusisi na ang kanyang puso
Pakay ay pagtatalik, pagmamahal ay nakatirik
Iwanan ang taong sanhi nang paghihirap
Friday, September 30, 2011
Fastfood Chains at Pag-Ibig ni Mara Grace Pinion
Malilimot niyo ba ang paborito nating litanya noong mga bata pa tayo? Gusto natin ng kiddie party para makita ang mga mascot at party hat. Gusto natin ng chickenjoy ng Jollibee at ng McSpaghetti ng McDonald's. Gusto natin ng finger lickin' good na manok ng KFC. Bata nga kasi, mahilig sa leg part at ispageti-- para raw bida ang saya dahil love niya 'to.
Tumatanda man tayo ay hindi madaling nagbabago ang ating nakasanayan. Mas mura, mas masaya-- ang importante ay magkakasama ang barkada. Wala namang kwenta ang pagkain sa mamahaling restawran, ibabanyo mo rin naman yan pagkalipas ng ilang oras. Hindi tulad sa mga fastfood chain, buhay ka na sa P25-- maaaring regular na french fries o Coke float. Pwedeng-pwede nang pagsaluhan nang mag-kasintahan at kaibigan. Sulit na ang pera, tawid gutom pa.
Dahil sa mga fastfood chain na ito ay nagkaroon kami ng koneksyon ni Emman, ng kasintahan ko. Hindi ko na rin ikakaila ang ilan sa mga kaibigan kong sa McDonald's din nagsimula. May ilan na sa Jollibee dahil loyal daw sila sa pagiging Bida ang saya! Mauupo, mag-uusap, magtatanong kung ano ang pwedeng kainin, o-order si lalaki, magkekwentuhan-- 'yong may mas malalim na pagkakakilanlan. Sa mga kabataan kasi ngayon ay hindi na mahalaga ang class na tinutukoy, basta nagkakahalubilo, nagkakasama-- ayos na.
Naniniwala ako na naging malaki ang papel ng mga kaininang ito sa buhay ng tao. Natuto tayong magtipid para habulin ang 39ers at McSavers. Hindi nagpahuli ang KFC, meron na rin silang Streetwise. Kanya-kanyang adbertisment at pag-imbento ng kung ano-ano para lang dumami ang suki. Nabuo ang barkada sa paumpisang pagbili ng tatlong extra large fries at maraming-maraming ketsup. Nagtawanan hawak ang Coke float, naglambingan sa pamamagitan nang pagpapakagat kay mahal sa burger o pagsubo ng pagkain sa kaniyang bibig. Hindi nabigo ang mga kaininang ito upang tayo ay pagbigkisin, pasiyahin at higit sa lahat at paibigin. Hindi lamang sa mga taong kasama natin sa tuwing tayo ay papasok sa tindahan nila kundi pati sa pagkain na ating binabalik-balikan.
Thursday, September 29, 2011
para sa kultura't pakakapanatay-pantay
na nilimot na ng panahon
(Isang pasanaysay na mensahe para sa mga nakalimot na)
Ni Mitzy Kaye
Maaaring sayo’ng paga-akalang ito’y isang tula ngunit isa itong mansahe para sa mga kababaihan, kalalakihan, pati na ang mga kabataan.
Bawat tao ay binigyan ng karapatan: ang karapatang ipinagkaloob ng Diyos at ang karapatang ibinigay ng pinuno ng ating bansa na nakalimbag sa ating Saligang Batas. Pantay-pantay ang ating karapatan ngunit sa bawat karapatan at kalayaang ipinagkaloob ay nangangailangan ng pagkilos.
KARAPATANG PANTAO. Karapatang ipinagkaloob bawat isa sa atin ngunit ang karapatang ito’y tila isang alaalang ibinaon na sa limot. Sa kasalukuyan, ang mga imahe ng kababaihan ang patuloy na niyuyurakan ;Dati-rati ang mga babae;pagsapit ng kanyang pagdadalaga nariyan ang mga binatang nanliligaw, kani-kaniyang istilo makamit lang ang matamis na “oo” ng kanilang iniirog. Tila isang kayamanan na iniingatan ang mga babae subalit ngayon marami ka nang mababalitaan. Mababasa sa sa front page ng mga dyaryo...”Babae, ginahasa na pinatay pa!”. Nakalulungkot isipin na hindi na sila nirerespeto’t iginagalang bagkus ay yiniyurakan at tinatanggalan ng dignidad.
PANG-AABUSO. Karapatan ng mga menor de edad!. Dapat ay nasa paaralan upang matuto bagkus nasa lansangan, namamalimos, nakikipagpatintero sa mga sasakyan upang makabenta ng mga basahan at kung ano-ano pa. Nasa simbahan upng maglako ng sampaguita. Nakapanghihinayang ngunit wala tayong magagawa. Dahil sa kahirapan ay kinakailangan nilang magbanat ng buto para may ipanglaman sa kanilang sikmura.
Kung iyong mapagtatanto ay tuluyan nang kinalimutan ang kabihasnan n gating kultura na dapat ang mga babae ay iginagalang, minamahal at dapat nasa loob ng tahanan lamang. Ang mga batang dapat ay nasa silid-aralan upang matuto at hindi lumaking mangmang at naglalaro upang makisalamuha, magkaroon ng kaibigan, at naglilibang. Ang mga gawaing mabibigat ay dapat sa mga matatanda iniaasa.
Hiling ng bawat isa sa atin mapalalaki man o mapababae, bata’t matanda ay may pantay na karapatan , upang magkaroon ng pag-unlad, pagkakaisa’t pagkakaunawaan . Ang kulturang kinagisnan ay huwag iwaglit sa ating isipan .Patuloy na pagyamanin. Ituro pa sa susunod na saling-lahi. Walang mawawala kung pahahalagahan natin ang mga ito. Sapagkat ang kulturang kinalimutan ay siyang magbibigkis sa atin. Ang pag-unlad ng ating bayan ay nasa kamay ng bawat isa sa atin “ pang-aabuso at diskriminasyon” ay isang demonyo at salot na siyang sisira sa magandang imahe at relasyon ng babae’t lalaki . Tandaan natin ang mga ito. J
BUHAY. Ito ang pinakamahalagang handog ng dakilang Lumikha. Pahalagahan, ingatan at mahalin. Pahalagahan tulad ng Kulturang Pilipino at igalang ang bawat isa kahit ano mang kasarian nito. Iyan ang tunay na Pilipino. MABUHAY!